Κηδεύεται ο για 35 χρόνια αγνοούμενος Ανδρέας Αυξεντίου.ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΗ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ...‏






ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΕΡΖΙΑΝ posted an announcement to the cause ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ.

----------------
Σήμερα, στις 10 το πρωί, κηδεύεται από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Λεμεσό ο Ανδρέας Γεωργίου Αυξεντίου από την Επτακώμη Αμμοχώστου. Λίγο αργότερα, τα οστά του θα ενταφιαστούν στο νεκροταφείο της Σφαλαγκιώτισσας, στον τάφο όπου βρίσκονται ήδη θαμμένοι η μητέρα του Αγγελική και ο πατέρας του Αυξέντης. Αλλιώς τον περίμεναν για τριάντα τόσα χρόνια τον Αντρέα τους. Πίστευαν βαθιά μέσα τους ότι ο Ανδρέας ζει και κάποια μέρα θα γυρίσει. Και πέθαναν με αυτόν τον καημό. Η Αγγελική το 2005 και ο Αυξέντης το 2007.

Η ιστορία του Αντρέα παρόμοια με των άλλων αγνοουμένων, αλλά ταυτόχρονα και μοναδική. Ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Από μικρός ξεχώριζε ο Ανδρέας, γιΆ αυτό κι ήταν πολύ αγαπητός. Τόσο πολύ, που ο παππούς του, η γιαγιά του, η μάνα του κι ο πατέρας του έστηναν καβγά μεταξύ τους και τον διεκδικούσαν για το δικό του μερτικό ο καθένας. ?Εμένα μοιάζει, πήρε από εμένα?. Τα θυμάται ο μικρότερος αδελφός του, ο Χρίστος, και συγκινείται. Ήταν μηχανικός αυτοκινήτων και όταν ερχόταν με έξοδο από το στρατό έπιανε τα κλειδιά τΆ αυτοκινήτου του πατέρα του, είχε λεωφορείο και έκανε τη γραμμή Επτακώμη-Βαρώσι, και το περιποιείτο. Να το ανοίξει, να το ελέγξει, να αλλάξει λάδια. Κι ύστερα, να πλυθεί, να ντυθεί και να πάρει τον Χρίστο να τον πάει βόλτα. ?Ήμουν ο μικρότερος και μου είχε αδυναμία. Με έπαιρνε και πηγαίναμε στο σύλλογο του χωριού να με κεράσει. Να μου αγοράσει αναψυκτικό και ό,τι άλλο ήθελα?.

Είχε όνειρα ο Χρίστος. Είχε καταταγεί στο στρατό το Γενάρη του 1973 και λογάριαζε να ανοίξει δικό του συνεργείο όταν θα απολυόταν. Να στήσει μαγαζί, να κερδίσει λεφτά και να βοηθήσει κατΆ αυτό τον τρόπο τους γονείς και τα αδέλφια του.

Τον πρόλαβε όμως ο πόλεμο. Η τουρκική εισβολή του 1974 τον βρίσκει να υπηρετεί στο 201 Τάγμα Πεζικού. Στις 14 Αυγούστου βρέθηκε στις αποθήκες, στην περιοχή του λιμανιού της Αμμοχώστου. Είχε μεταφερθεί εκεί από την έδρα του τάγματος δύο ημέρες προηγουμένως. Όταν το απόγευμα της 14ης Αυγούστου τους πλησίασαν τα άρματα μάχης των Τούρκων, κάποιοι έπεσαν στη θάλασσα για να γλιτώσουν. Ο Ανδρέας έμεινε με τους τελευταίους. Ήταν μαζί του και Χρίστος Καψούλης από το Αργάκι. ?Να μπούμε κι εμείς στη θάλασσα, να κολυμπήσουμε και να ξεφύγουμε?, πρότεινε ο Ανδρέας, αλλά ο Καψούλης του απάντησε πως δεν ξέρει κολύμπι. ?Θα πνιγώ?, είπε και έμεινε.

"Πάω να βρω τη μάνα μου"


Ενώ οι άλλοι που μπήκαν στη θάλασσα τράβηξαν νότια κατά τη μεριά της Δερύνειας, ο Ανδρέας πήρε κατεύθυνση βόρεια. Στόχος του, όπως είπε, να πάει στην Επτακώμη. ?Πάω να βρω τη μάνα μου, τον πατέρα μου και τΆ αδέλφια μου. Θα προσπαθήσω να τους γλιτώσω?. Από εκείνη την ώρα χάνονται τα ίχνη του. Πού έφθασε, πώς συνελήφθη, ποιας...
----------------